Manthra Hołd dla Ziemi

O Mazdo, Amesha spenta Armaiti, spenta yazata, Ardvisur Anahit, Apam Namat, Mithra i Tishtra – ZIEMIA JEST ŚWIĘTA. Ashem vohu, vahistem asti ushta asti, ushta ahmai, hiat ashai, vahishtai ashem.

Pāta-nō tbishyantat pairi Mazdāoscha Ārmatishch spentascha, nase daēvī drukhsh, nase daēvō-chithre, nase daēvō-frakarshte, nase daēvō-fradāite, apa drukhsh nase, apa drukhsh dvāra, apa drukhsh vīnase, apākhedhre apa-nasyehe, mā merenchainīsh gaēthāo astvaitīsh ashahe. Nemaschā yā Ārmaitish izhāchā.

O Mazdo i Spenta Ārmaiti! chroń nas, strzeż nas przed ludźmi zazdrosnymi.
Zgiń, mroczny Kłamco Zły Duchu,
Zgiń, Kłamco zrodzony ze Złej Myśli Ducha Arymana
Niech zginie zło zasiane przez Deva,
Niech przepadnie razem z wyznawcami prawa ciemności;
Powiada Ci Mazda: Przepadniesz Drudżu-kłamco,
znikniesz cały, znikniesz ze szczętem, nie przemożesz,

kres dosięgnie twoje przeklęte siedziby północy,
O Drudż–kłamco sprawiedliwość dosięgnie cię w tym i w Odnowionym Świecie.
Hołd będzie złożony życiu, dobrej myśli przenajświętszej Armaiti,

dobrej ziemi, miłości i pomyślności!


Wyjaśnienia pojęć

  1. Armaiti, Amesza Spenta (Nieśmiertelna–Szczodra–Potężna-Święta, jedna z emanacji Ahura Mazdy, pers. Spandarmat – aw. Spenta Aramaiti czyli Święta Cierpliwość; królestwo ziemi, kobiecość

2. Anahita (آناهیتا, awest. Aredwi Sura Anahita „Wilgotna Jaśniejąca Nietykalna”, npers. Nahid) – w dawnej religii irańskiej bogini, później jazata, słodkiej wody i płodności oraz porządku społecznego, zwana też Naną (Piastunką). Imię Anahita wzięła od mitycznej rzeki.

3. Apam Namat – Jazat słodkiej wody i jezior

4. Mitra (awest. Miθrō ميترا – „pakt”, „przymierze”, sankr. Mitráḥ) – bóstwo solarne w mitologii indoirańskiej. Atrybuty i przymioty Mitry zostały opisane w Aweście, która tytułuje go Panem Zobowiązań i opisuje jako ducha umów, personifikując w jego osobie Lojalność. Jako władca ładu Mitra panował nad zmianami kosmicznymi, strzegł porządku społecznego, chronił majestat królewski i występował jako sędzia w zaświatach.

5. Tisztra, Tishtrya (Tištrya) lub Roozahang to awestyjska nazwa dobroczynnego Jazata zoroastryjskiego kojarzonego z przynoszącymi życie opadami deszczu i płodnością. Tishtrya to Tir w języku perskim średnio- i nowożytnym. jako Tir – gwiazda Syriusza. Wielki łucznik jasności.

6. Amesha Spənta jest charakterystycznym słowem objawienia Zaratusztry, oznaczającym „szerzenie, umacnianie, szczodrość, świętość”. Znaczenie tego słowa w Wedach sugeruje, że indo-Irańczycy byli przyzwyczajeni do czczenia „Wszystkich Nieśmiertelnych” (sansk. Viśve Amṛtās). Termin Viśve Amṛtās obejmował istoty znane Zaratusztrze jako dewy. Kiedy odrzucił tę grupę bóstw jako złe, rozkazał swym wyznawcom czcić tylko te istoty, które uważał za spənta to znaczy takie, które używają swoich mocy, by wspierać dobre byty. Termin ten odnosi się zatem do samego Ahura Mazdy i do wszystkich boskich istot, które stworzył, aby pomóc mu w przezwyciężeniu zła. W tym sensie może być używany jako synonim jazata (por. Wisperad 8.1); te dwa słowa występują wielokrotnie w księgach spisanych jezyku średnioperskim (np. Menog i Kszarad 12.11, 21.35.

Pierwszy raz zostało zastosowane w Gathach w Jaśnie Haptanhaiti (J. 39,3[5]): „Zatem czcimy dobre istoty, mężczyznę i kobietę, Spenta Amesze, wiecznie żywe, zawsze korzystne, które trzymają się dobrego celu. W zaratusztriańskim wyznaniu wiary, Fravarānē, wierny oświadcza: „Oświadczam że jestem czcicielem Mazdy, jestem zaratusztrianinem, odrzucającym dewy, tym, który wychwala Amesza Spentów, który czci Amesza Spentów” (J. 12.1); a w późniejszym tekście Awesty (J. 1.2) napisane jest, że jazata Atar jest „najmocniejszym z Amesza Spentów”.

Termin ten jest najczęściej używany w ograniczonym sensie w odniesieniu do największych istot spənta, to znaczy do wielkiej heptady, która jest szczególnym elementem objawienia Zaratusztry, a mianowicie odnosi się do samego Ahury Mazdy. Heptada jest jego emanacją, ale może być reprezentowana lub ukazywać się jako Święty Byt Duchowy Spenta Mainju. Szóstka, może być wzywana jako Jazaci, lub ograniczona tylko do tych sześciu bytów jako samodzielnie działające istoty. Te dwa znaczenia – ogólny i szczególny – współistnieją nie tylko w księgach Młodszej Awesty i Księgach w języku pahlawi, ale także w codziennej praktyce i używaniu ich przez zaratusztrian. Czasami występują nawet obok siebie w tym samym zdaniu, np. Bundahiszn 3.1: „Imiona trzydziestu Amesza Spentów zostały nadane trzydziestu dniom, a więc: najpierw Ohrmazd, potem sześćiu Amesza Spentów”. W zachodniej literaturze naukowej, termin Amesza Spenta odnosi się zwykle do wielkiej szóstki.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.

Create your website with WordPress.com
Rozpocznij
<span>%d</span> blogerów lubi to:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close