Cyprys Zaratusztry

Legenda o cyprysie z Kaszmar i arabskim kalifie

(Legendą poskładał z różnych źródeł. KEE)

Cyprys z Keszmar: mityczny cyprys drzewo legendarnego piękna i olbrzymich rozmiarów.

Mówi się, że wyrósł on z gałęzi przyniesionej przez Zaratusztrę z Domu Pieśni (Raju). Rósł w dzisiejszej prowincji Razavi w Chorasanie w północno-wschodnim Iranie i został zasadzony przez Zaratusztrę na cześć nawrócenia króla Wiśtaspy na zaratusztrianizm

Cyprys Zaratusztry w Kaszmar stał się za panowania arabów tak wysoki i duży, że zdawał się dotykać niebios, a w jego cieniu mógło spocząć tysiąc owiec. W liściach ptaki wiły domy i budowały gniazda.

W latach po arabskim podboju, gdy ciemność rozprzestrzeniła się na twarzy Iranu, rządził nim od 847 do 861 n.e. kalif o imieniu Ja’far al-Mutawakkil. Jego pałac w Bagdadzie mieścił cztery tysiące konkubin. Gdy kalif usłyszał o wspaniałym Cypressie z Kaszmar, zdecydował, że go wyciąć. W ten sposób chciał pokazać światu, że nie było nic tak słynnego, co nie podporządkowałoby się jego woli.

Kalif nakazał gubernatorowi Chorasanu, aby drzewo natychmiast powalić i pociąć na kawałki Pocięte na belki odcinki miały być następnie wysłane na miejsce budowy wielkiego nowego pałacu na północ od Bagdadu w Samarrze na wschodnim brzegu rzeki Tygrys. W Samarrze belki miały zostać ponownie złożone, aby kalif mógł sam ocenić rozmiar drzewa. Następnie drewno drzewa miało być użyte do budowy i ozdabiania jego nowego pałacu, który nosiłby jego imię i na którego budowę wydawał ogromne kwoty.

Kiedy mieszkańcy Zaratusztriańscy usłyszeli o rozkazie kalifa, zaproponowali zapłacenie 50 000 złotych dinarów Niszapuri (powiedzmy dzisiaj 10 milionów dolarów), jeśli kalif oszczędziłby drzewo, ale ich prośby były lekceważąco i arogancko ignorowane.

Stolarz, któremu powierzono zadanie, musiał mieć specjalną piłę, ponieważ nie było wystarczająco dużej piły, aby przeciąć święte drzewo. Kazano mu wykonać zadanie w nocy, kiedy wszyscy zasnęli, ale obudził ich jednak zgiełk mnóstwa zmartwionych ptaków, które rozproszyły się w strachu, gdy zęby potężnej piły przecięły ogromny pień drzewa. Kiedy drzewo zostało pocięte na kawałki, do transportu użyto 1300 wielbłądów, które ciągnęły kłody 1500 km na zachód do Samarry, co kosztowało ponad 500 000 srebrnych dirhamów.

W nocy, gdy kawałki drzewa dotarły do ​​brzegów Tygrysu – zaledwie o jeden etap krótszy niż ich przeznaczenie – kalif Mutawakkil został sam ścięty, zamordowany przez mameluka, tureckiego żołnierza w nocy z 10 na 8 grudnia n.e. Mówi się, że syn Mutawakkila, al-Muntasir (którego matka była grecką niewolnicą), zaplanował morderstwo przy pomocy tureckich wspólników. Takie było nieszczęśliwe wyznanie tej okrutnej rasy, która teraz gromadzi swoje armie, aby zniszczyć i wyeliminować Kurdów, naszych krewnych, tak jak to zrobili z dużymi grupami Ormian, ludów zamieszkujących ich ziemię.

Al-Muntasir rządził krócej niż rok, zanim spotkał go nieunikniony koniec. Niektórzy mówią, że jego żołnierze pocięli go nożami, pozwalając mu powoli krwawić na śmierć. Turcy Mameluccy byli niewolnikami Arabów, lecz stali się władzą spoza tronu, a Arabowie praktycznie stali się niewolnikami Turków. Turcy usunęli zbłąkanych kalifów lub szczui Arabów na Arabów. Ale nie brakowało marionetkowych kalifów. Mieli oni bowiem mnóstwo dzieci z wielu konkubin.

Obalenie cyprysu było złym omenem dla kalifatu arabskiego i mieszkańców tego regionu. Kalifat zaczął słabnąć, a od tamtej pory ludzie byli nękani przez zarazę i przemoc. Podobnie jak kalif bezlitośnie ściął cyprysa, tak i kalifów i ich popleczników ścięto. Mieszkańcy Samarry i Bagdadu do dziś zabijają i rozczłonkowują się nawzajem.

Mówi się, że Aboltayb, porucznika kalifa, który przekazał rozkaz upadku cyprysu Kaszmara, oraz cieśli Hosseina Najjara i wszystkich związanych z wyrębem – spotkała się z przedwczesna i niespodziewana śmierć. Ludzie, którzy podjęli się jego ścięcia, spotkał zły los.

Cyprys w Abarkuh zwany także „cyprysem zaratusztriańskim”, to cyprys(cupressus sempervirens) w Abarkuh w prowincji Yazd w Iranie. Drzewo jest chronione przez irańską Organizację Dziedzictwa Kulturowego jako narodowy zabytek przyrody i jest dziś ważną atrakcją turystyczną.

Według rosyjskiego badacza Alexandra Roufa cyprys w Abarkuh ma 25 metrów wysokości i szacuje się, że ma on od 4000 do 4500 lat. Cyprys jest więc najstarszym drzewem wAzjii jednym z najstarszych żywych drzew na świecie.

Cyprysy uważano za święte kiedy za Sasanidów Zaratusztrianizm był religią państwową w Iranie a także w starożytności.W Iranie wciąż rośnie kilka cyprysów, które mają ponad 2000 lat, ale najsłynniejsze zostały wycięte pod rządami islamu. Najbardziej znany cyprys, tak zwany Sarv-e Kashmar (cyprys z Kaszmar), został wycięty na rozkaz opasłego kalifa Al-Mutawakkila.

Cyprys w Abarkuh jest ważnym miejscem pielgrzymek zaratusztrian z całego świata.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.

Create your website with WordPress.com
Rozpocznij
%d blogerów lubi to:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close